ความรู้สึกแบบนี้ ไม่ใช่ว่าเทสไม่เป็น หรือ ไม่เก่งนะคะ
แต่มันคือความ “ไม่มั่นใจ” ว่าสิ่งที่เราทำไปเนี่ยคือสิ่งที่ถูกจริงๆหรือเปล่า
ถึงเราจะเขียน Test Case รันเทสผ่าน เจอบั๊ก แก้ไปหมดแล้ว
แต่บางทีก็อาจจะมีคำถามแว้บเข้ามาว่า
“ที่เราเทสไปเนี่ย ครบจริงๆใช่มั้ย”
“หรือแค่โชคดี ที่ยังไม่เจอบั๊กอะไรแรงๆ”
“ยังมีอะไรอีกมั้ยที่เราอาจจะลืมหรือมองข้ามไป”
เนี่ยแหละค่ะ อีกหนึ่งความยากของงาน QA
เพราะบางทีมันบอกไม่ได้ว่า แค่ไหนคือดีพอ เทสแค่ไหนถึงจะมั่นใจได้
เอาง่ายๆ คือ เราไม่รู้ในสิ่งที่เราไม่รู้ (งงมั้ยคะ)
เราก็เลยกังวลใจว่าจะมีตรงไหนที่ยังหาไม่เจออีกมั้ย
ที่ผ่านมา ก็เลยจะเห็นบางคนที่กอดงานเอาไว้ ไม่ยอมปล่อยซักที
ขอเทสตรงนั้นเพิ่มอีกนิดนึง ตรงนี้ก็อยากจะเช็คอีกรอบ
บางทีรัน regression ไปหลายรอบแล้วก็ยังไม่มั่นใจซักที
สุดท้ายก็มักจะจบลงที่การแบกความกังวลไว้คนเดียว
กลัวว่าพลาดขึ้นมาแล้วจะกลายเป็นคนที่ต้องตอบคำถาม
อยากให้ทุกคนที่กำลังเป็นแบบนี้อยู่ ลองทบทวนดูนะคะ
การพยายามแบกทุกอย่างไว้คนเดียวมันเหนื่อยเกินไป
✅ ลองปรับมุมมองว่างานด้าน Quality มันคือเรื่องของ “ทั้งทีม”
ไม่ใช่แค่หน้าที่ของใครคนใดคนหนึ่ง
📌 ถ้าตรงไหนไม่ชัวร์ ไม่รู้จะเทสยังไง อาจจะลองเดินไปถาม Dev ก็ได้ว่าเคสนี้เค้ามองยังไง ช่วยกันดู ช่วยกันคิดเคสดักไว้ตั้งแต่แรก
📌 ถ้ากลัวพลาด ก็บอกกับทีมตรงๆ เลยค่ะ ว่าเราเทสไปเท่านี้นะ แต่ยังมีส่วนนี้ที่ไม่มั่นใจ เพื่อให้ทีมเตรียมรับมือ ถ้าเกิดปัญหาก็จะได้ช่วยกัน
📌 ถ้าพลาดขึ้นมาจริงๆ ก็เก็บปัญหาไว้เป็นบทเรียนค่ะ จะได้ไม่พลาดซ้ำ เจอบั๊กหลุด ก็ไปดูเลยว่าหลุดตรงไหน จะได้เอาไปใส่ Test Case ไว้เลย
💡 แล้วความมั่นใจจะเกิดจากตรงนี้ค่ะ มันมาจากการมี Standard ที่เราตกลงร่วมกันกับทีม และ สื่อสารกันอย่างชัดเจน และที่สำคัญคือ กล้าที่จะทำพลาดบ้าง และเรียนรู้จากมัน ดีกว่าเก็บความกังวลเอาไว้ แล้วไม่กล้าทำอะไรเลยค่ะ
ส่วนใครที่ยังไม่ได้เข้าไปรับของฟรีใน Line OA อย่าลืมเข้าไปรับกันนะคะ
https://lin.ee/PI9jnYm หรือแอด LINE @withnatsiree (ต้องมีเครื่องหมาย @)
👉 พิมพ์ CHECKLIST เพื่อรับแนวทางการทำ Test Case Design ให้ครอบคลุมมากขึ้น
👉 พิมพ์ TEMPLATE เพื่อรับแนวทางการเขียน Bug Report ที่ช่วยให้สื่อสารกับทีมได้ดีขึ้น