27

สมองถูกออกแบบมาให้ลืม

บ่ายวันอังคาร ใน slack ของทีม

“ตกลง requirement นี้เอาแบบ B ใช่มั้ย ตามที่คุยกันอาทิตย์ที่แล้ว”
“เดี๋ยวนะ เราไม่ได้คุยกันไว้แบบนี้นี่”
“เห้ย แบบนี้แหละ จำได้ ที่คุยกันไว้”

แล้วสรุปว่าใครผิดก็ไม่รู้ค่ะ
ต่างคนก็จำได้คนละแบบ ไม่มีใครโกหกเลย

แต่ปัญหาอาจจะแค่เพราะ ไม่มีใครจดเอาไว้
และสมองของเราก็ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ลืมเก่งซะด้วย

.

พี่กิ่งไปเจอคอนเซปต์เรื่อง second brain มาค่ะ วันนี้จะยังไม่ลงรายละเอียดเรื่องนี้กัน
แต่มีอย่างนึงที่น่าสนใจคือ เค้าบอกว่าสมองเราไม่ใช่ hard drive ที่จะเซฟทุกอย่างเอาไว้ได้
และมันทำงานคล้าย RAM มากกว่า เก็บได้ชั่วคราว และจะถูกเคลียร์ทิ้งเวลามีข้อมูลใหม่เข้ามาแทนที่

.

บางทีเราเคลียร์ requirement กันปากเปล่า ใน standup หรือ planning
หรืออาจจะคุยผ่านแชทกันระหว่างที่กำลังเขียนเทสเคสอยู่

แล้วก็ไม่มีใครจดเอาไว้ว่าเราได้ข้อสรุปอะไรมา
สุดท้ายมันก็หลุดออกจากหัวเราไป ไม่ใช่เพราะเราไม่ตั้งใจฟังซักนิด
แต่เพราะสมองคนไม่ได้ถูกออกแบบมาให้จำค่ะ มันถูกออกแบบมาให้ลืม
(แต่เรื่องบางคนทำไมมันลืมยากจังก็ไม่รู้นะคะ)

.

ลองคิดภาพตามดูค่ะ

👉 ใน Sprint planning คุยกันไว้ว่า edge case นี้ ข้ามไปก่อน รอบนี้ยังไม่ต้องทำก็ได้ → แต่พอทำ regression ดันมีคนถามขึ้นมาว่า ใครบอกว่าข้อนี้ข้ามนี้

👉 คุยแชทเคลียร์คำถามที่สงสัยเรื่อง requirement คุยไปคุยมา ฝั่ง business เลยมีการปรับ requirement นิดหน่อย แล้วก็ไม่มีใครกลับไปอัพเดต Jira ticket → ผ่านไป 2 อาทิตย์ ทุกคนกลับมาถามว่าทำไมตรงนี้ไม่ตรง เปลี่ยนเพราะอะไร แล้วก็ไม่มีใครตอบได้

👉 คุยกันเรื่อง Bug แล้วบอกว่าตัวนี้ยอมรับ workaround ไปก่อน → ปล่อยขึ้น production ไป โดนลูกค้า report เข้ามา ก็ต้องมานั่งหากันว่าเราปล่อยขึ้นไปได้ยังไง

.

ทุกเคสมีจุดร่วมเหมือนกันคือ เราตัดสินใจร่วมกันไปแล้ว และทุกคนคิดว่ามันก็เรื่องเล็กน้อยที่จำได้อยู่แล้ว มันก็เลยไม่เคยถูกจดเอาไว้ที่ไหนเลย พอเวลาผ่านไปไอ้ที่เราคิดว่าจำได้แน่นอน ก็หายไปแล้ว หรือไม่ก็จำรายละเอียดได้ไม่ครบแล้ว

.

แต่ก็ไม่ได้บอกว่าเราต้องจดทุกอย่างนะคะ
แบบนั้นอาจจะกลายเป็นไม่ยอมจดอยู่ดี เพราะไม่รู้ว่าต้องจดอะไรบ้าง

สิ่งที่ต้องจดจริงๆ คือ “การตัดสินใจ” ที่เกิดขึ้นค่ะ และอย่าลืมจดลงไปด้วยว่าเพราะอะไร
เช่น

📌 คุยกับ PO แล้วตัดสินใจว่าจะปรับ requirement เพราะ flow เดิมไม่รองรับ edge case

แล้วก็พิมพ์ลงไปในที่ที่เราจะเห็นได้ง่ายๆ เช่นใน Jira ticket ของ requirement นั้น

พอเวลาผ่านไป ทีมก็จะย้อนกลับมาดูได้ง่ายว่าทำไมถึงเกิดสิ่งนี้ขึ้น
เพราะมันไม่ได้อยู่แค่ในหัวของใครคนใดคนหนึ่งอีกแล้ว

.

เพราะบางทีเรื่องที่เรารู้สึกว่า “จำได้แน่นอน” ในวันนี้
ก็กลายเป็นเรื่องที่เราเถียงกันในอีก 2 เดือนข้างหน้าก็ได้ค่ะ

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *